Kan een rendement van 5% op Amerikaanse staatsobligaties juist meer kopers aantrekken?

Staatsobligaties weer in trek?

Jarenlang drukten lage rentes de belangstelling voor obligaties. Inmiddels zijn weer positieve reële rendementen beschikbaar: rendementen die boven de inflatie liggen. Dat heeft twee kanten. Hogere financieringskosten voeden zorgen over het Amerikaanse begrotingstekort en de waardering van beleggingen. Tegelijk bieden staatsobligaties een rendement dat sinds de financiële crisis nauwelijks beschikbaar was.

Volgens Briggs kan een rendement van 5% hoog genoeg zijn om kopers aan te trekken voor de groeiende Amerikaanse staatsschuld. Wie tienjarige staatsobligaties kocht op de rentepiek van oktober 2023, toen het rendement 4,98% bedroeg, behaalde daarna een totaalrendement van meer dan 15%. Deutsche Bank schat dat over twaalf maanden nog een positief totaalrendement mogelijk is zolang de rente onder 5,5% blijft. Over twee jaar ligt die grens volgens de bank op 6,4%.

Het renteniveau alleen vertelt niet het hele verhaal. Volgens Briggs is vooral van belang waarom de rente stijgt. Een hogere reële rente als gevolg van veerkrachtige economische groei is tot dusver beheersbaar gebleken, mede dankzij sterke bedrijfswinsten en investeringen in kunstmatige intelligentie. Hogere rendementen kunnen bovendien geld uit cash en andere beleggingen naar de obligatiemarkt trekken.

Private kopers winnen aan belang

Op de markt voor Amerikaanse staatsobligaties spelen private beleggers een grotere rol. Nu de Federal Reserve en andere officiële kopers zich hebben teruggetrokken, is het aandeel van binnenlandse private partijen volgens de aangehaalde gegevens gestegen van 30% naar 50%. Daardoor is de vraag naar staatsobligaties sterker afhankelijk geworden van het geboden rendement.

Een hoger rendement op staatsobligaties legt ook de lat voor bedrijfsobligaties hoger: beleggers willen worden beloond voor het extra risico. Toch vonden nieuw uitgegeven high-yieldobligaties met een rendement boven 6% volgens Briggs vlot kopers toen het rendement op tienjarige Amerikaanse staatsobligaties de 5% naderde.

De omgekeerde vraag is of grote technologiebedrijven kopers kunnen wegtrekken bij staatsobligaties. Deze zogenoemde hyperscalers geven veel obligaties uit, vaak met lange looptijden, om hun infrastructuur uit te bouwen. Volgens Deutsche Bank waren zij in 2026 goed voor bijna 40% van de uitgiftes van dertigjarige obligaties. Morgan Stanley meldde eerder dat 51% van hun obligatieaanbod een looptijd van meer dan tien jaar had.

Verdringen technologiebedrijven de staat?

Als bedrijfsobligaties andere markten werkelijk zouden verdringen, zou hun groei sterk van die markten moeten afwijken. Dat ziet Briggs niet. In de afgelopen 25 jaar groeiden de Amerikaanse markt voor investment-gradebedrijfsobligaties, de brede obligatiemarkt en de aandelenmarkt volgens zijn vergelijking elk met ongeveer een factor vijf tot zes.

Ook de hoeveelheid beschikbaar kapitaal is toegenomen. De cashtegoeden van Amerikaanse huishoudens stegen volgens de aangehaalde cijfers in vijf jaar van $10 biljoen naar $20 biljoen. Het rendement op Amerikaanse investment-gradebedrijfsobligaties lag op 14 september rond 5,8%. Hoewel het nettoaanbod dit jaar waarschijnlijk een record bereikt, wordt ook een recordvraag verwacht.

Aanbod blijft een risico

Dat neemt niet weg dat een groot aanbod van nieuwe obligaties risico’s meebrengt. Binnen een sector kan een uitgiftegolf de markt onder druk zetten voordat de financiële positie van bedrijven zichtbaar verslechtert. Briggs wijst op de Amerikaanse energiesector in 2014–2016: met schulden gefinancierde investeringen droegen bij aan overcapaciteit. Toen de olieprijs vervolgens daalde, kwamen kwetsbare balansen aan het licht.

Bij AI-investeringen is de vraag of ze genoeg winst en kasstromen opleveren om de schulden te dragen, of juist overcapaciteit veroorzaken. Een rendement van 5% op Amerikaanse staatsobligaties kan nieuwe kopers aantrekken. Bedrijfsobligaties moeten dan voldoende extra rendement bieden voor hun hogere risico. Beleggers kijken daarom zowel naar de omvang van het nieuwe aanbod als naar de financiële positie en vooruitzichten van de uitgevende bedrijven.

Lees meer in het artikel Could 5% Treasury yields create demand rather than destroy it? van James Briggs, Portfolio Manager bij Janus Henderson.